Wkładam tyle wysiłku, staram się, mam cele, jestem miły, spełniam oczekiwania, podejmuję wyzwania, odpowiadam na potrzeby… Jednak wciąż nie czuję tego CZEGOŚ.
Codzienność, mimo drobnych i ogromnych sukcesów, wypełniona jest nienazwanym, trudno uchwytnym przekonaniem i poczuciem, że coś ze mną nie tak. Jestem pechowa. Za mało męski, niezbyt seksowna, nie tak zaradny.
W każdym działaniu znajduję błąd, którego ktoś inny przecież by nie popełnił. W bilansie życia wciąż jestem na przegranej pozycji. Zawsze gorszy.
Ale żeby ukryć palące uczucie wstydu, które temu towarzyszy, ubieram się w szaty bycia lepszą. Najlepszą. Nieskazitelnym.
Tak się staram, a w relacjach też jest trudno, nie zaznaję szczęścia. Nie wiem, czy czeka mnie jeszcze coś dobrego…
Co i rusz zadajesz sobie pytania:
🔸 Dlaczego wciąż mi się nie udaje?
🔸 Czy tak już będzie zawsze?
